Een groene woestijn

Om een woestijn te laten begroeien is alleen mineraalarm water nodig. Hoe raar het ook mag klinken er is voldoende voeding en er zijn voldoende zaden aanwezig. Om deze, vaak door hitte, droge grond weer groen te maken is alleen maar water nodig. Maar waar haal je het water vandaan. Zeewater bevat teveel mineralen en er zijn maar enkele planten die op het land leven en zeewater gebruiken. Alle andere planten hebben mineraal arm water nodig en dat kennen we als regenwater of drinkwater.

Zonne-energiecentrales

Blijft de vraag waar halen we het water vandaan. Zoals al aangegeven zijn deze gebieden droog door hitte van de zon. Dit zijn de plaatsen grote zonne-energiecentrales prima geplaatst kunnen worden. Deze zonne-energiecentrales werken door de warmte van het zonlicht te verzamelen. Wanneer de stoom, die met de warmte van de zon is opgewekt, de turbine, die de elektriciteit maakt, verlaat is deze nog steeds heet. De stoom bevat zoveel warmte dat daarmee makkelijk zeewater tot over de 100 oC verwarmt kan worden verwarmt.

Zeewater

Wanneer zeewater verdampt laat het het zout, de mineralen, dat er in zit achter. Normaal zeewater bevat tussen de 3,5 en 4,5 % aan mineralen. Dat is dus 1 kilogram zeewater bevat ongeveer 35 tot 45 gram aan zout. Mineralen is een verzamelnaam voor allerlei stoffen, moleculen en elementen. Vaak in ionen vorm.
In Japan hebben ze een keer 1 gram uranium uit het zeewater gehaald. Daar voor hebben ze wel heel veel water en energie gebruikt. Dat erg kostbaar en het werd duidelijk dat dit niet de manier bleek om aan uranium te komen.
Hoe de verdeling van de mineralen is hangt ook weer af van waar het zeewater vandaan komt.

Zo zal het zeewater dat uit rivieren komt waar goud bij wordt gewonnen een hoger gehalte hebben aan goud.
Een van de optie die nog uitgewerkt zou kunnen worden bij dit plan is of het interessant is om de mineralen te splitsen. Als daaruit voldoende gewonnen kan worden om mijnbouw te verminderen is dit zeker interessant. Ander kan het zout prima worden gebruiken bij ons eten. Mogelijkheden of het op een of andere manier als bouwmateriaal gebruikt kan worden zijn ook interessant.

De rest warmte van de zonne-energiecentrales

Het proces van verdampen en condenseren noemen we destilleren. Daarbij wordt warmte gebruikt om een vloeistof te verwarmen tot het verdampingspunt. De damp gaat dan door een buis die meestal gekoeld wordt wat op zich weer energie kost. Het koelen wordt met koeltorens of met zeewater gedaan. In beide gevallen kost dit ook weer energie.
Het wordt anders als je de rest warmte kunt gebruiken, van een zonne-energiecentrales. Wanneer het zeewater laten voor verwarmen bij het condenserende deel van de installatie wordt de energie voor de 2e keer gebruikt. Op zich gebruikt deze installatie dus geen energie voor het destilleren van het zeewater. Alleen voor het doorpompen van het zeewater en het mineraalarm water is energie nodig. Daarmee krijgen we het op de plaats waar we het willen hebben. Ook moet er regelmatig energie gebruikt worden om het zout uit deze installatie te halen.

Warmte is als een vloeistof die niet gebonden is aan zwaarte kracht en stroomt altijd naar die plaatsen waar de temperatuur lager is. Dit geeft de mogelijkheid om heel veel zeewater te ontdoen van mineralen. Hoe minder energie er aan de omgeving afgegeven wordt hoe meer zeewater verdampt kan worden. Doordat de damp, afkomstig van het verwarmde zeewater, condenseert op een wand waar koud zeewater doorheen stroomt wordt het zeewater voorverwarmd. Hoe meer energie er uit het gecondenseerde mineraal arme water over gedragen wordt aan het zeewater hoe minder extra warmte voor de verdamping er nog aan toe moet worden gevoegd. De door stroming van de warmte door de installatie is bepalend voor de snelheid en de hoeveelheid zeewater die, door een zo een macro destillator, kan heen stromen.

Om een land als Nederland met 18 miljoen inwoners van energie te voorzien is een zonne-energiecentrales van 2000 km bij 400 km nodig. Dan is Nederland voor 100% met milieuvriendelijke energie voorzien. De zonne-energiecentrales zijn dan van een 24/7 type en daarmee kan dan veel meer als 150 m3 schoon water per seconden geproduceerd worden. Op jaar basis is dit meer dan 4.730.400.000 m3. De hoeveelheid hangt af van de mate waarin er de installatie geïsoleerd is.

Wat kan er met al dat water gedaan worden

Een dergelijke zonne-energiecentrales neemt maar 30 % van de bodem in beslag. Er is dus nog tussen ruimte genoeg om landbouw te laten plaats vinden. Een deel van het water kan hiervoor gebruikt worden. Het hebben van begroeiing tussen de installaties in zorgt dat er minder vrij zand is wat goed is voor de spiegels die daardoor minder slijten. Er bestaat ook de kans dat de centrale minder efficiënt wordt maar de verwachting is dat het niet meer als een paar % zal zijn.
Een ander deel kan gebruikt worden om een niet bebouw deel van de woestijn te bevloeien. Wanneer er langere tijd regelmatig water wordt gegeven zal er langzaam een verandering plaats vinden. Het hebben van een oerwoud is goed voor de vermindering van de hoeveelheid kooldioxide in de lucht. Het bindt niet alleen kooldioxide maar ook water en kan daardoor de stijging van het zeeniveau tegen gaan.

Andere problemen die kleiner worden

Het stijgen van het zeewater is voor een heleboel kuststeden een groot probleem. Willen we het echt goed doen dan moeten er tegen dan 1000 van deze oppervlakte aan centrales gemaakt worden om de wereld van voldoende schone energie te voorzien. Dan gaat het effect van water binding vorm krijgen en stijgt het zeewater minder en misschien wel niet meer.

Door het plaatsen van de zonne-energiecentrales in gebieden waar weinig werk is en een lage levensstandaard door de harde omgeving, zal er economische groei plaats vinden. Daardoor zullen mensen die daar wonen minder behoefte hebben om naar Europa en Amerika te komen.

De stabiliteit van de positie van de aardkorst zal toenemen wanneer er meer massa geconcentreerd wordt bij de evenaar. Dit is ook de plaats waar de meeste warmte op aarde komt. Het hebben van oerwouden op die plaats verkleint de kans op “global displacement”.

Wat ook mogelijk is, is dat de spiegels, niet op de warmte collectors van de torens, maar op een punt buiten de aarde worden gericht. Dan zou een aanstormende grote meteoriet uit zijn baan gedrukt kunnen worden of als het een kleine is deze laten verdampen. Er moet toch al een hele goede beveiliging aanwezig zijn om te voorkomen dat de torens verkeerd belicht worden. De torens krijgen niet meer spiegel op zich gericht als dat ze aan hitte kunnen verdragen.

Er zijn al plannen om grote zonnecentrales in de woestijnen te plaatsen. Deze zijn echter niet uitgerust met zeewater destilators. In dit bericht kunt u kennis nemen van de mogelijkheid om de wereld te veranderen. Het risico om 10.000.000 mensen is € 100,-. Ze investeren deze € 100,- een nieuw bedrijf type dat gebaseerd is op sociaal/democratische/kapitalistische grondslag. Recentelijke ontwikkelingen tonen aan dat dit de enige manier is om de wereld echt te veranderen. De titel van dit bericht is “10.000.000 views will start the change”